برای آیندم کمک میخوام

سلام ایمان جان، وقتت بخیر.

پیامت رو کامل خوندم و چند دقیقه‌س دارم به اجزای پیامت فکر میکنم راستش.
اینکه خودآموز تونستی وارد این فضا بشی واقعاً ارزشمنده. خیلی‌ها سال‌ها فقط درباره شروع کردن فکر می‌کنن ولی هیچ‌وقت وارد عمل نمی‌شن.
و اینکه گفتی پروژه فروختی، اون بخش برای من از همه مهم‌تر بود. چون یعنی فقط مصرف‌کننده محتوا نبودی و وارد فضای واقعی کار شدی.

راستش ایمانِ عزیز، خیلی از چیزهایی که گفتی برای من آشناست. خیلی از آدم‌هایی که بعداً توی تکنولوژی مسیر جدی پیدا می‌کنن دقیقاً همین الگوی کنجکاوی رو داشتن؛ یعنی از این شاخه به اون شاخه رفتن، چیزهای مختلف رو امتحان کردن و کم‌کم فهمیدن واقعاً به چی علاقه دارن. نمونه‌ی نزدیکش همکار وااقعا نابغمه که چند ساله افتخار بودن کنارشو داشتم.

پس اول از همه بزار این رو بگم: کاری که کردی دیوونگی نبوده. اتفاقاً برای سن تو طبیعی هم هست.

ولی یه نکته مهم داخل حرفات هست که اگر حواست بهش نباشه چند سال ازت زمان می‌گیره: پراکندگی.

تو الان تجربه‌های مختلفی داری
وردپرس کار کردی
پروژه فروختی
کمی برنامه‌نویسی دیدی
ربات تلگرام زدی
یه سر هم به ترید و ادیت و اینا زدی
همه اینا بد نیست. برای شناخت فضای تکنولوژی و بازار تحت شرایطی مفید هم بوده
ولی از یک جایی به بعد باید تصمیم بگیری قراره توی کدوم زمین بازی حرفه‌ای بشی.

بازار کار — چه ایران چه خارج — دنبال کسی نیست که کمی از همه چی بدونه. دنبال کسیه که تو یه حوزه مشخص قابل اتکا باشه. قابل اتکا✋🏽

حالا با توجه به چیزی که گفتی، به نظرم تو الان سر یه دو راهی مهمی:
مسیر اول: هدف مهاجرت و اپلای جدی
مسیر دوم: موندن ایران و ورود به بازار کار

این دو مسیر واقعاً استراتژی متفاوتی می‌خوان؛ اگر هدفت اپلای آکادمیک یا مهاجرت تخصصی باشه، معمولاً حوزه‌هایی مثل AI، سیستم‌ها یا دیتا مزیت بیشتری دارن.

ولی اگر بخوای از مسیر تجربه کاری و بازار جهانی مهاجرت کنی، وب هم هنوز مسیر زنده و قابل دفاعیه؛ فقط رقابتش سنگین‌تره و باید خیلی قوی‌تر از متوسط بازار باشی.

درکل برای اپلای معمولاً حوزه‌هایی شانس بهتری دارند که بار تحقیقاتی یا تخصصی عمیق‌تری داشته باشن. مثلاً:
هوش مصنوعی
بینایی ماشین
پردازش زبان طبیعی
دیتا ساینس
سیستم‌های توزیع‌شده
یا حتی حوزه‌هایی مثل امنیت و سیستم‌عامل
توی این مسیر مهم‌ترین چیز مدرک نیست؛ مهم اینه که نشون بدی توانایی حل مسئله و کار تحقیقاتی داری.

معمولاً چنتا چیز خیلی کمک میکنه:
پروژه‌های جدی روی گیت‌هاب
مشارکت تو پروژه‌های open source
ساخت یه پروژه تخصصی واقعی
کار روی یک مسئله مشخص (مثلاً یک مدل بینایی ماشین برای تشخیص یک چیز خاص)
یا ...
کسی که مثلاً دو سال روی یک حوزه مشخص مثل computer vision کار کرده باشه و چند پروژه جدی داشته باشه، برای اپلای خیلی جذاب‌تر از کسیه که ده تا تکنولوژی سطحی بلده. راجب مهاجرت خیلی حرف هست و روشش هم جداگونه‌ست.
برای مثال، توی cv نصف حرفای بالارو بگی درجا ریجکتی. برای نمونه من اخرین پروژه‌ای که روش کار میکردمو میزارم برات تا بدونی برای اپلای الگوی پروژه ها چطوریه.
https://github.com/mjokarr/edge-sight-iot
جنس پروژه‌های که برای اپلای ارزش می‌سازن معمولا این شکلی‌ان. مهارت توش مشخصه.
اما اگر تصمیم بگیری فعلا ایران کار کنی، داستان کمی فرق می‌کنه.
بازار ایران بیشتر دنبال مهارت‌های قابل استفاده سریع توی پروژه‌هاست مثه توسعه وب و ... .

توی این فضا اگر کسی چند پروژه واقعی داشته باشه و بتونه کار تحویل بده، خیلی سریع‌تر وارد بازار می‌شه.

اتفاقاً اینکه تو قبلاً با وردپرس پروژه فروختی نشون میده از نظر ذهنی به بازار نزدیک‌تر از خیلی از دانشجوها هستی.

یه نکته مهم دیگه هم بگم که معمولاً کمتر کسی بهش اشاره می‌کنه.
توی سن تو مهم‌ترین دارای، زمانیه که میتونی برای عمیق شدن توی یه حوزه بزاری‌.
ایمان جان دیسیپلین، نظم ذهنی و صبر برای تحقق مسیر، سخت‌ترین و مهم‌ترین کاریه که باید بلدش باشیم. وگرنه نتیجه‌ش میشه چیزی که الان داری باهاش دست و پنجه نرم می‌کنی

پیشنهادی که من معمولاً به آدم‌های هم‌سن تو میدم اینه که یک حوزه رو انتخاب کن، حداقل دوسال توش عرق بریز، پروژه بزن، اشتباه کن و تبدیل به کسی شو که اونجا حرفی برا گفتن داره.

خلاصش
اگر هدفت اپلایه برو سمت یه حوزه عمیق‌تر مثل AI، دیتا یا سیستم‌ها و واقعاً روی پروژه‌های جدی کار کن.
اگر هدف بازار ایرانه، یه مهارت عملی مثل توسعه وب و .. رو جدی و عمیق دنبال کن و سریع‌تر وارد پروژه‌های واقعی شو.

بها:
به‌نظرم مهم‌ترین چیزی که باید بدونی اینه که بهای این مسیر بیشتر از سختی فنی، «ابهام و فرسودگی ذهنیه».
مخصوصاً برای آدم‌های کنجکاوی مثل تو.
چون هر روز احساس می‌کنی ده تا مسیر جذاب‌تر وجود داره و مدام می‌ترسی وقتت رو جای اشتباه گذاشته باشی.
برنامه‌نویسی بیشتر از هوش، تمرکز و دوام می‌خواد. هرچند خیلی حرفا گفتیم تا اینجا ولی اگر سعی کنی هدف‌گذاری رو کمی از اول بچینی برای خودت شاید بهتر باشه. ولی من بنا رو بر این گذاشتم که قرار، بر ادامه در مهندسی کامپیوتره.
و یه چیز مهم:
طوری مسیرت رو بچین که اگر اپلای هم نشد، نابود نشی.
یعنی مهارتی بساز که همین‌جا هم بتونی باهاش کار کنی، پروژه بگیری و رشد کنی.
خیلی‌ها همه‌چیز رو روی «فرار» شرط می‌بندن و وقتی مهاجرت عقب می‌افته، از هم می‌پاشن.
مسیر خوب، مسیریه که در هر دو حالت برات ارزش بسازه. پس اگر شرایطشو کامل داری برو سمت مهاجرت وگرنه زمان خودتو هدر نده.

ایمان عزیز!
تبریک میگم به کنجکاوی و استعدادت. یادت نره شمشیری که برّنده‌تره، بیشتر باید کنترل بشه.
یادت نره آدم‌های بااستعداد اگر تمرکز یاد بگیرن، خیلی خطرناک میشن.
تمرکز ایمان.

و در نهایت، من مدتیه دارم روی پروژه‌ای به اسم ویکی‌جاب کار می‌کنم و یکی از دلایلی که مسیر برام جذابه، همین سوال‌هاست؛ اینکه آدم بفهمه هر مسیر شغلی واقعاً چه بهایی داره و مناسب چه مدل شخصیتیه.
اگر خواستی جلوتر بیشتر درباره مسیرت حرف بزنیم خوشحال میشم.

امیدوارم هر مسیری انتخاب کردی، عمیق و جدی جلو بری 🌻