برای آیندم کمک میخوام

چقد طولانی نوشتی آدم حوصلش نمیشه بخونه خلاصه کن

شرمنده واقعا، فک کردم جزئیاتش مهم بود برای راهنمایی😅

خیلی ممنون از توجهتون و ممنون از توضیحات کاملتون. سعی میکنم اولویت رو با مهاجرت بزارم همیشه. آقای جوکار میتونم برای پروژه اپلای، هوش مصنوعی رو با وب ترکیب کنم؟ انقدر وب رو دوست دارم فکر نکنم هیچ جوره ازش جدا شم😅 بعد برای هوش مصنوعی باید پایتون یا چه زبانی بلد باشم و خب حالا چقدر طول میکشه سر در اوردن از منطق هوش مصنوعی و ماشین لرنینگ و... و اینکه چه کتابخونه‌ هایی هم باید بلد باشم؟ ممنون

خیلی ممنون از متنی که نوشتی و وقتی که گذاشتی من هم دقیقا این مشکلات رودارم اما سنم بیشتر از ایمان هست من 22 سالم هست و دقیقا این مشکل رو دارم اما من علاوه بر این مشکلات یه مشکل بزرگ تر دارم و اون این هست که خانواده من فکر می کنند این مسیر وقت تلف کردن هست و
به غیر از اون می خوام بهم بگی که من می خوام که اول تو ایران و بازار کار ایران دست و پنجه نرم کنم و بعد برم سراغ بازار کار خارجی به نظرت آیا این استراتژی درست هست یا نه
من به حوضه فرانت علاقه دارم و می خوام تا هر حدی که می تونم توی این حوضه نیچ بشم ازت می خوام به من کمک کنی و من رو راهنمایی کنی
خیلی ممنون میشم به من کمک کنی
خوشحال میشم من احسان هستم

سلام ایمان جان 🌱
خوشحالم که انقدر جدی داری مسیرتو دنبال می‌کنی.
از طرفی هم عذر می‌خوام بابت تاخیر در پاسخگویی. پیامتو دیدم ولی دوس نداشتم سرسری پاسخ بدم. این شد که گذاشتم سره یه تایم مناسب گپ بزنیم.

و آره، اتفاقاً ترکیب AI و Web یکی از بهترین انتخاب‌هاست. خیلی از محصول‌های واقعی دنیا دقیقاً همینن؛ وب فقط ظاهر کاره و پشتش مدل هوش مصنوعی داره کار می‌کنه. پس لازم نیست وب رو کنار بذاری.

برای ورود به AI تقریباً باید Python یاد بگیری و بعد کم‌کم بری سمت:
NumPy
Pandas
Scikit-learn
و بعدتر PyTorch
(فعلاً نیاز نیست دقیق بدونی هرکدوم چی‌ان)

ولی ایمان عزیز، یه چیزی رو خیلی صادقانه بگم:
اپلای، مخصوصاً از دانشگاه آزاد شهرستان، مسیر راحتی نیست. شدنیه، ولی رقابتش سنگینه و رزومه قوی می‌خواد؛ پروژه جدی، گیت‌هاب خوب، زبان قوی و بعضاً کار تحقیقاتی.

اینو نمیگم که ناامیدت کنم؛ اتفاقاً برعکس.

نزدیک‌ترین دوست من دقیقاً از همین مسیر مهاجرت کرد. ما توی یه روستای کوچک ته استان فارس بزرگ شدیم. الان اون ایتالیاست و منم اینجام روی بیزینس خودم کار می‌کنم و هردومون از مسیری که رفتیم راضی‌ایم.
پس اینکه از کجا شروع کردی شاید کمی مسیر رو سخت‌تر بکنه، ولی تعیین‌کننده آخر داستان نیست.

فقط باید بدونی مسیر اپلای، «کار حرفه‌ای و عمیق» می‌خواد، نه صرفاً گذروندن زمان.

و چون اینجا ایرانه، معمولاً عاقلانه‌تره طوری جلو بری که هم مهارت درآمدزا داشته باشی، هم کم‌کم رزومه مهاجرتت ساخته بشه.

به نظرم بهترین کاری که الان می‌تونی بکنی اینه:

۱- وب رو عمیق ادامه بده
۲- همزمان Python و ML رو شروع کن
۳- پروژه‌هایی بساز که AI داخل یک وب‌اپ استفاده شده

اینطوری هم برای بازار ایران مهارت داری، هم رزومه‌ات کم‌کم قوی میشه.

درباره زمان یادگیری هم، اگر مداوم جلو بری معمولاً ۱ تا ۲ سال طول می‌کشه تا واقعاً منطق ML و AI دستت بیاد؛ نه فقط در حد دوره دیدن.

و یه نکته مهم‌تر:
اگر الان از نظر مالی ساپورت میشی، می‌تونی یکی دو سال خیلی جدی فقط یاد بگیری و پروژه بزنی. این بهترین حالته.
ولی اگر نه، اشکالی نداره که اول وارد بازار کار بشی و درآمد بسازی. اتفاقاً خیلی‌ها همین مسیر رو میرن.

فقط یادت باشه بازار کار، خیلی متفاوت‌تر از چیزیه که موقع یادگیری توی اتاق تصور می‌کنیم. استخدام شدن سخت‌تر از چیزیه که توی اینستاگرام نشون میدن و واقعاً باید براش زحمت کشید.

برای همین اگر پول برات مهمه، بهتره اول روی مهارتی تمرکز کنی که توی بازار ایران سریع‌تر به درآمد می‌رسه. مثلاً:
وردپرس حرفه‌ای
UI/UX
فرانت‌اند اصولی
بعد کنار کار، کم‌کم AI رو هم جلو ببری.
بین اینا مرتبط ترین چیز با ai همون فرانت هست و مابقی کمی از مسیر ai دورتر هستند نسبت به این گزینه‌. من فقط میخوام کلیات مسیر دستت باشه. دیگه حالا این که چه فریمورکی رو یاد بگیری یا از چه ابزاری برای هر کدوم استفاده کنی رو میزارم بر عهده خودت چون با یه سرچ ساده در میان.
و آخرش مهم‌ترین چیزی که بهش نیاز داری:
تمرکز.

چون کنجکاوی‌ات نقطه قوته، ولی اگر کنترل نشه آدمو پخش می‌کنه.

فکر می‌کنم اگر روی ترکیب Web + AI بایستی، مسیر خیلی خوبی برات دربیاد ✌🏻

ایمان جان من شرایطتو نمیدونم ولی ازت اجازه میخوام دلی یه چیزیو بگم!!
مسیر برنامه نویسی توی این نقطه از جغرافیا، فعلا نسبت به عموم لوکیشن‌های دنیا در کل تاریخ ایران و جهان بدتره.
برای شروع توی همچین اکوسیستمی، نیاز به برنامه‌ی قوی و یک اراده‌ی آهنین داری.
ایمان صادقانه تو توی کشوری که این شرایط رو داره، وقتِ این شاخه اون شاخه شدن و اشتباه کردن و لنگ لنگون راه رفتن رو نداری.حوصله ندارم ۶ صب پاشم تحقیق بنویسم، مال کسی نیست که از دله این همه سختی، دلش موفقیت میخواد اونم از جنس بزرگش. پس بهت یه هشدار واااقعا جدی میدم ایمان. همونقدر که فکر کردنه به بلندپروازی شیرینه، اگر اشتباه واردش بشی و بی‌گدار به آب بزنی نابودت میکنه‌هااا. و نابودیه این سیستمی هم دررس خاصی بهت نمیده..
فکر کن به ایمانی که ۲۵ سالشه؟ دانشگاش تموم شده، خب رفته ai یادگرفته، می‌خواست مهاجرت کنه، توسعه وب بلده. ولی نه تونسته متخصص عمیقی توی وب بشه، نه یه مهندس هوش مصنوعی شده و نه تونست اپلای کنه و از رشته‌ی تحصیلیشم درامدی نداشته. با اقتصادی که احتمالا چیزی ازش نمونده و جیبی که خالیه...

اما شاید اگر همین ایمان، از ۱۹ سالگیش میرفت همون وب رو متخصص میشد و بیخیال مهاجرت میشد، یا اگر رشته خودشو روزی ۶ ساعت بیشتر میخوند، یا اگر تحلیل داده یاد میگرفت کنار درساش و کمالگرایی نمی‌کرد، توی ۲۵ سالگی جایگاه معقول تری داشت.
شما با ترکیب یک مهارت تخصصی و زبان انگلیسی و از همه مهم‌تر ارتباطات خوب، می‌تونی ریموت با کشورهای خارجی کار کنی. مسیرش سخته ولی میشه. با ارتباطات خوب میشه و دغدغه مالی ازت سلب میشه. دیگه نیازی نیست تارگت خیلی گنده بزاری

اشتباه نکنیا عزیزم، من منعت نمی‌کنم برای بزرگ فکر کردن. یه چیز دارم میگم فقط: یا اگر هدف بزرگ گذاشتی، عمل بی امان داشته باش براش جوری که ازون ب بعد خودت خودتو نشناسی چه برسه بقیه! یا اصلا هدف خیلی خیلی گنده نزار. یه هدف مینیمال تر، با درصد تحقق بالاتر و میزان زحمت کمتر. یه هدفی بزار که برای شخصیتت، برا تو قاابل دستیابی باشه. نه اونقدر بزرگ که نابودت کنه.
همینطور هر مسیریو اننخاب کردی چالش‌هاشم در نظر بگیر که سوپرایز نشی بعدا.
مثلا میدونی اگر به ایتالیا که هنوز مسیر اپلای تحصیلیش بازه، اپلای میکردی و بورسیه هم میشدی با دلار ۴۵ هزار تومنی حدودا ۱۵۰ میلیون هزینه داشت؟ زحمت حساب کردن الانشو میزارم بر عهده خودت.
مخلص کلام
تو باید ببنیی خودت چطوری هستی و بر اساس شخصیت حقیقیت هدف‌گذاری کنی.
اگر می‌خوای انقلابی ایجاد کنی در دنیا، باید مثل یه رهبر زندگی کنی، آموزش ببینی و بدویی. اگر قراره یه زندگی خوب و آروم و استیبل داشته باشی، روی یه هدف تمرکز کن و رها کن بلندپروازی‌هایی که ۹۵ درصدمون یه عمره داریم فقط بهش فکر میکنیم..
این مسیر جون کندن میخواد ایمان. جوننن کندن.. اگه قراره وااا بری با سختی، سمت مهاجرت و بیزینس بزرگ نرو.. اگه از آینده‌ی ایران ترسیدی و فکر میکنی مهاجرت به این دلیل عالیه، انجامش نده. چون تفکر ترسو بودن، در نهایت از تو یک ترسو می‌سازه. مرد جنگی؟ مرد کاری؟ ایران انجامش بده. غرغر رو رها کنیم . ترررسیدن کاری از پیش نمیبره. سخته؟ کی گفته نیست!! تو تلاشتو بکن درستش کن. در غیر این صورت نه هدف بزرگ بزار نه ب مهاجرت فکر کن. چون مهاجرت امروزه خودش زیرشاخه اهداف بزرگه.

گر مرد رهی، میان خون باید رفت/وز پای فتاده، سرنگون باید رفت.

واقعا ممنونم از زمانی که میذارین.
من خیلی به اینکه اپلای کنم یا تو داخل کشور ادامه بدم، فکر میکنم. بقول ی بنده خدایی اگه کسی کاره ای باشه تو مملکت خودش میشه😅
ولی خب من خیلی تحقیق کردم درباره کشور مقصدم. زبانش رو در حد حروف الفبا و قواعد پایه یاد گرفتم (اینجاام جنگ شد متوقف شدم) . از نظر مالی برای خودم حساب کتاب کردم هزینه هارو و حتی قیمت خونه و مالیات و... تو اون کشور هم بدست اوردم.
من سعی میکنم با دیپلم اپلای کنم (پلن اول و راحت تَرمه که تا ۳.۵ سال بیشتر فرصت ندارم). چون از مدرسه تیزهوشان فارق التحصیل شدم ی امتیاز خوبه برام. واقعا تا الان اینجور نبوده که فقط تو فکر مهاجرت باشم. توصیه نامه از معلم و مدیرم گرفتم. از CS50 و coursera مدرک مرتبط با اپلایم گرفتم. ولی این خیلی که باشه ۲۰ درصد راهیه که منو تازه وارد رقابت میکنه و هنوز ۸۰ درصد راه که زبان و رزومه اکادمیکمه مونده. زبانم تا حد B1ـه و رفتم پکیج اموزشی گرفتم که تابستون شروع کنم با استمرار و برنامه تو اون سه ماه تمومش کنم و در طول سال هم با مرور و ارتقای بیشتر برای آزمون زبان اردیبهشت ۴۰۶ آماده بشم. همینطور از پاییز همزمان با دانشگاه، JS رو حرفه ای به همراه react (الان باید برنامه رو تغییر بدم) یاد بگیرم و ی پروژه قابل قبول و حرفه ای برای رزومم تهیه کنم .
ببخشید طولانی شد فقط میخواستم بگم من قبل از شروع هرکاری اول اطلاعات و سود و زیانش رو ارزیابی میکنیم و بعدش بدون هیچ امروز و فردایی شروعش میکنم.
شما این حرفتون خیلی قشنگه که ’’ایمان ۲۵ ساله کجاست؟‘‘ و خب جواب دادن بهش خیلی سخته؛ زندگی اونجوری که من دوست دارم قطعا پیش نمیره. مگه ی ادم چند بار زندگی میکنه😅 سعی میکنم کار هایی که هم خوبن هم دوستشون دارم رو انجام بدم. وردپرسم تو اون دوسال خیلی خوب شد و الان کافیه دنبال کار بگردم تا پروژه های حرفه ای رو تو چند روز انجام بدم (حتی همین هفته پیش هم پیشنهاد کار بهم شد اما قبول نکردم به خاطر شرایط) پس فکر میکنم اگر اپلای جواب نداد تا زمانی که برگردونم وب رو به حالت درامدزایی و حرفه‌ای بتونم از جیب خالی جلوگیری کنم😅
و خب علت علاقه به مهاجرتمم نمیدونم فرار حساب میشه یا نه. من فرهنگ و سیستم کاریه اون کشور رو خیلی دوست دارم و خب مثل سیستم کاری تو ایران نیست و منظم تره. تورم کمر شکن نداره و تو پنج شیش سال با ی حقوق متوسط میتونی ی خونه و زندگی خوبی فراهم کنی تو پایتختش. احتمالش هست فرار محسوب بشه چون واقعا امیدی به اقتصاد ایران عزیزم نیست🥲
ممنون از زمان و توجهی که میکنید🙏

سلام من 21 سالمه و دانشجوی علوم کامپیوتر تو دانشگاه ازاد یه شهرستان از شهرستان های آذربایجان شرقی هستم
هدفم اپلای برای یکی از دانشگاه های ژاپن با فول فاند هستش ...
و همزمان دارم وب نیز یاد میگیرم و چون توی یه خانواده کوچیک و زیر خط فقر بزرگ شدم یکم از هزینه های مهاجرت ترس دارم اونم تو این وضعیت که اینترنت ها قطعه و معلوم هم نیست که اصلا وضعیت به حالت عادی برمیگرده یا نه ...
تو این مسیر میشه یه مقدار راهنماییم کنید لطفا ... ؟!
مثلا در رابطه با جریان نظام وظیفه باید چیکار کنم یا ...
نیاز به مقاله توی رشته من هست یا داشتن پورت فیلو کافی هست ... و پورت فیلو باید شامل چیا باشه ...
اگه کسی اطلاعی داشت یکم راهنمایی کنه ...